1- کفر، مايهى بطلان اعمال گذشته انسان در دوره ايمان مىگردد. لا تُبْطِلُوا أَعْمالَکُمْ ... الَّذِينَ کَفَرُوا
2- هنگام مردن مهم اين است که انسان مؤمن بميرد يا کافر. کَفَرُوا ... ماتُوا وَ هُمْ کُفَّارٌ
3- کفر و عناد، عامل بازداشتن ديگران از نيکىها و خوبىها مىگردد. «کَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ»
4- آمرزش الهى تا قبل از ديدن علائم مرگ امکانپذير است. «ماتُوا وَ هُمْ کُفَّارٌ فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ»
«1». زمر، 53.
«2». نساء، 48.
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 102