برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 35)- صلح بیجا و ذلت بار! در تعقیب آیات گذشته پیرامون مسأله جهاد این آیه به یکی از نکات مهم پیرامون «جهاد» اشاره میکند و آن این که افراد سست و ضعیف الایمان برای فرار از زیر بار جهاد و مشکلات میدان جنگ غالبا مسأله صلح را مطرح میکنند، مسلما صلح بسیار خوب است اما در جای خود.
ج4، ص461
از این رو میفرماید: «پس اکنون (که دستورهای گذشته را شنیدید) هرگز سست نشوید و (دشمنان را) به صلح (ذلت بار) دعوت نکنید در حالی که شما برترید» (فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَی السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ).
یعنی حالا که نشانههای پیروزی و برتری شما آشکار شده چگونه با پیشنهاد صلح که مفهومش عقب نشینی و شکست است پیروزیهای خود را عقیم میگذارید؟ این در حقیقت صلح نیست، این تسلیم و سازشی است که از سستی و زبونی سر چشمه میگیرد، این یک نوع عافیت طلبی زشتی است که عواقب دردناک و خطرناک به بار میآورد.
و در پایان آیه برای تقویت روحیه مسلمانان مجاهد میافزاید: «و خداوند با شماست، و (چیزی از ثواب) اعمالتان را کم نمیکند» (وَ اللَّهُ مَعَکُمْ وَ لَنْ یَتِرَکُمْ أَعْمالَکُمْ).
کسی که خدا با اوست همه عوامل پیروزی را در اختیار دارد، هرگز احساس تنهائی نمیکند، ضعف و سستی به خود راه نمیدهد، به نام صلح، تسلیم دشمن نمیشود، و فرآوردههای خونهای شهیدان را در لحظات حساس به باد نمیدهد.