در آيه‌ى قبل، سخن از علم و قدرت خداوند بود، اين آيه نمونه‌اى از علم و قدرت الهى را بيان مى‌کند. اين آيه شبيه آيه 49 سوره‌ى کهف است که مى‌فرمايد: در روز قيامت مردم تمام اعمال خود را در برابر خويش حاضر مى‌يابند.
در تفسير برهان آمده است که امام سجّاد عليه السلام در هر جمعه در مسجد النبى هنگام موعظه، اين آيه را براى مردم تلاوت مى‌فرمود.