بعضى از مسلمانان مثل طائفه‌ى بنى‌اسد، اسلام آوردن خود را منّتى بر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‌دانستند و مى‌گفتند: ما با آغوش باز به اسلام روى آورديم و تو بايد قدرشناس ما باشى.
اين آيه آنان را از اين عمل نهى فرمود.
خداوند در اين آيه، نعمت ايمان و در آيه‌ى 164 سوره آل‌عمران، فرستادن انبيا و در آيه‌ى 5 سوره قصص، وارث کردن مستضعفان را منّت خود بر مردم شمرده است و اين نشان مى‌دهد که مهم‌ترين نعمت‌ها، نعمت هدايت الهى، رهبرى معصوم و حکومت حقّ مى‌باشد.