برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 5)- سپس به پاسخ دیگری میپردازد که بیشتر جنبه روانی دارد، میگوید: «بلکه آنها حق را هنگامی که به سراغشان آمد تکذیب کردند» (بَلْ کَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ).
یعنی آنها آگاهانه منکر حق شدهاند، و گر نه گرد و غباری بر چهره حق نیست، و چنانکه در آیات بعد میآید آنها صحنه معاد را با چشم خود مکرر در این دنیا میبینند و جای شک و تردید ندارد.
لذا در پایان آیه میافزاید: «از این رو پیوسته در کار پراکنده خود متحیرند» (فَهُمْ فِی أَمْرٍ مَرِیجٍ).
گاه پیامبر صلّی اللّه علیه و اله را مجنون میخوانند، گاه کاهن، و گاه شاعر.
گاه میگویند: «بشری به او تعلیم میدهد»! و ....
این پراکنده گوئیها نشان میدهد که حق را دریافتهاند، و به دنبال بهانه جوئی هستند و لذا هرگز روی یک حرف نمیایستند.