تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يُؤْفَکُ عَنْهُ مَنْ أُفِکَ «9»
يُؤْفَکُ عَنْهُ: بازگردانيده و برگردانيده مى‌شود از ايمان به حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله يا قرآن، مَنْ أُفِکَ: کسى که برگردانيده شده، يعنى متوغل شده در برگشتن به جهت عناد و انکار، يا گردانيده مى‌شود از خير و حق و صواب کسى که گردانيده شده از جميع خيرات. صارف ايشان از حق رؤسا و ائمه ضلال، يا نفس آنها باشد يا شيطان که ايشان را بازداشته از حق و دين اسلام و پيروى پيغمبر و قرآن.
کافى: در تأويل اين آيه از حضرت باقر عليه السّلام مروى است که: من افک عن الولاية افک عن الجنة «1»: هر که بازگردانيده شد از ولايت، بازگردانيده شد از بهشت.
«1» اصول کافى (چ سوم 1388 ق) ج 1 ص 422 روايت 48.
جلد 12 - صفحه 255