تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ذُوقُوا فِتْنَتَکُمْ هذَا الَّذِي کُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ «14»
ذُوقُوا فِتْنَتَکُمْ: بچشيد عذاب و نکال خود را، هذَا الَّذِي کُنْتُمْ: اين عذاب آن چيزى است که بوديد شما در دنيا، بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ: به پرسيدن آن تعجيل مى‌کرديد.
علامه مجلسى رحمه اللّه از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده فرمود:
کمتر کسى که در جهنم عذابش از ديگران سبکتر باشد، کسى است که در درياى آتش باشد و دو نعل از آتش در پاى او، و بند نعلين آن از آتش که از شدت حرارت مغز دماغش مانند ديگ جوش آيد و گمان کند که از جميع اهل جهنم عذابش سخت‌تر باشد، و حال آنکه عذاب او از همه آسانتر است «1»؛ نعوذ باللّه منها.