برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 42)- سپس به توصیف تند بادی که بر قوم عاد مسلط شد پرداخته، میافزاید: «بر هیچ چیز نمیگذشت مگر این که آن را همچون استخوانهای پوسیده میساخت» (ما تَذَرُ مِنْ شَیْءٍ أَتَتْ عَلَیْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ کَالرَّمِیمِ).
این تعبیر نشان میدهد که تند باد قوم عاد یک تند باد معمولی نبود، بلکه علاوه بر تخریب و درهم کوبیدن و به اصطلاح فشارهای فیزیکی، دارای سوزندگی و مسمومیتی بود که اشیاء گوناگون را میپوساند.
این بود اشاره کوتاهی به سرنوشت قوم نیرومند و ثروتمند «عاد» که در سرزمین «احقاف» (منطقهای میان عمان و حضر موت) میزیستند.
ج4، ص548