پیام‌های تفسیر نور

1- سنّت خداوند، مهلت دادن به مجرمان است. «تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ» 2- دستورات الهى، برخاسته از ربوبيّت او و براى تربيت انسان است. «أَمْرِ رَبِّهِمْ» 3- تجاوز از حدود الهى، عامل هلاکت است. فَعَتَوْا ... فَأَخَذَتْهُمُ‌ 4- آب، باد و صاعقه، مى‌تواند ابزار قهر خداوند قرار گيرد. اليم ... الرِّيحَ‌ ... الصَّاعِقَةُ 5- ديدن نزول عذاب و توان فرار نداشتن، بيانگر اوج ذلّت مجرمان است. يَنْظُرُونَ‌ ... فَمَا اسْتَطاعُوا ... 6- کسانى که از گذشتگان عبرت نگيرند، خود مايه عبرت ديگران مى‌شوند. وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ‌ ... (قوم عاد از قوم نوح که پيش‌از آنان بودند، عبرت نگرفتند) 7- سرگذشت قوم نوح، که با هزار سال تبليغ حضرت نوح، بازهم ايمان نياورند، براى پيامبر و مسلمانان، مايه‌ى عبرت است. وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ‌ ... 8- بدتر از فسق، مداومت بر فسق است. کانُوا ... فاسِقِينَ‌ جلد 9 - صفحه 263 9- گاهى گناه، فراگير و عمومى مى‌شود و زمينه نزول عذاب را فراهم مى‌سازد. «قَوْماً فاسِقِينَ»