کلمه «أيد» هم مىتواند جمع «يد» به معناى دست باشد، همانند آيه «أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها» «1» و هم مىتواند مصدر، به معناى قوّت و قدرت باشد. چنانکه در قرآن از اين ريشه، واژههاى مختلفى به معناى تأييد آمده است، مانند: «هُوَ الَّذِي أَيَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ» «2»
کلمات «فرش» و «مهد» به معناى گستردن چيزى براى استراحت است.