برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 53)- سپس میافزاید: «آیا (این قوم کافر و معاند) یکدیگر را به آن سفارش میکردند» که همه چنین تهمتی بزنند (أَ تَواصَوْا بِهِ).
آن چنان هماهنگ و یکنواخت عمل میکنند که گوئی همگی در ماوراء تاریخ مجلسی تشکیل داده، و به مشاوره نشسته، و به یکدیگر توصیه نمودهاند که انبیاء را عموما متهم به سحر و جنون کنند، تا از نفوذ اعتبار آنها در توده مردم کاسته شود.
سپس میافزاید: «بلکه آنها قومی طغیانگرند» (بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ).
این اثر روح طغیانگری است که برای بیرون کردن مردان حق از صحنه به هر دروغ و تهمتی متوسل میشوند.