تفسیر نور (محسن قرائتی)
«39» فَنادَتْهُ الْمَلائِکَةُ وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُکَ بِيَحْيى مُصَدِّقاً بِکَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ سَيِّداً وَ حَصُوراً وَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ
پس درحالى که زکريّا در محراب به نماز ايستاده بود، فرشتگان او را ندا دادند که خداوند تو را به (فرزندى به نام) يحيى بشارت مىدهد که تصديق کنندهى (حقّانيت) کلمة اللّه (حضرت مسيح) است و سيّد و سرور، و خويشتندار (از زنان) و پيامبرى از صالحان است.