تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ ما کُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْکُمْ سَمْعُکُمْ وَ لا أَبْصارُکُمْ وَ لا جُلُودُکُمْ وَ لکِنْ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ لا يَعْلَمُ کَثِيراً مِمَّا تَعْمَلُونَ «22»
(بر فرض) شما گمان مىکرديد که خداوند بسيارى از عمکردتان را نمىداند، ولى (نسبت به اعضاى بدنتان که وسيلهى گناه شما بودند) نمىتوانستيد چيزى را پنهان کنيد که گوش و چشمها و پوستتان بر ضد شما گواهى دهد.