1- مؤمن مقاوم، دوستان آسمانى دارد. «نَحْنُ أَوْلِياؤُکُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا»
2- توجّه به حمايت و پشتيبانى فرشتگان، دلهره مؤمنان را برطرف مىکند.
«أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا .. نَحْنُ أَوْلِياؤُکُمْ»
3- تمام خواستههاى انسان در بهشت قابل دسترسى و تأمين است. وَ لَکُمْ فِيها ما تَشْتَهِي ...
4- در بهشت، هم لذّتهاى مادّى تأمين مىشود «تَشْتَهِي أَنْفُسُکُمْ» و هم درخواستهاى معنوى. «ما تَدَّعُونَ» در جاى ديگر نيز مىفرمايد: «دَعْواهُمْ
جلد 8 - صفحه 338
فِيها سُبْحانَکَ اللَّهُمَ ... وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ» «1»
5- همهى لذّتهاى بهشت، گوشهاى از لطف الهى است. «نُزُلًا»
6- الطاف الهى برخاسته از بخشش و لطف اوست. (نه طلب انسان) «نُزُلًا مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ»