پیام‌های تفسیر نور

1- خدايى که مى‌تواند زبان را هنگام تکلّم با مردم ببندد و هنگام ذکر خدا باز کند، مى‌تواند از پدرى پير و مادرى عقيم نيز فرزندى به دنيا بياورد. «کَذلِکَ اللَّهُ يَفْعَلُ ما يَشاءُ ... أَلَّا تُکَلِّمَ النَّاسَ» 2- انبيا، به دنبال رسيدن به مقام يقين و شهود هستند. «اجْعَلْ لِي آيَةً» 3- هر چه لطف الهى بيشتر مى‌شود بايد ياد او نيز بيشتر شود. «وَ اذْکُرْ رَبَّکَ کَثِيراً» 4- ذکر خدا هر چه بيشتر، بهتر. «وَ اذْکُرْ رَبَّکَ کَثِيراً» 5- در ميان ذکرهاى خداوند، تسبيح جايگاه خاصّى دارد. «وَ اذْکُرْ رَبَّکَ ... وَ سَبِّحْ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌1، ص: 510