تفسیر نور (محسن قرائتی)
الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ کُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَکَ وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحِيمِ «7»
کسانى که عرش (خدا) را حمل مىکنند وآنان که اطراف آن هستند، پروردگارشان را با سپاس و ستايش تسبيح کرده (و به پاکى ياد مىکنند) و به او ايمان دارند و براى کسانى که ايمان آوردهاند (از خداوند) آمرزش مىخواهند (ومىگويند:) پروردگارا! رحمت و علم تو همه چيز را فراگرفته است، پس کسانى را که توبه کرده و راه تو را پيروى کردهاند بيامرز و آنان را از عذاب دوزخ حفظ کن.