«تفويض»، واگذار کردن کارها به خداست و اين حالت بالاتر از توکّل است. چون در وکالت، موکّل مىتواند بر کار وکيل نظارت کند، ولى در تفويض همهى کارها را به خدا مىسپاريم. «1» البتّه تفويض و سپردن کارها به خدا که شعار مؤمن آل فرعون بود، بعد از بکار بردن تمام تلاش خود در راه نجات موسى از قتل و بيدار کردن و هشدار دادن و تبليغ کردن بود. اين گونه تفويض است که انواع حمايتهاى الهى را به دنبال دارد. «فَوَقاهُ اللَّهُ»
از اين دو آيه استفاده مىشود که آل فرعون، اين مؤمن را تهديد مىکردند و براى او حيلهها مىانديشيدند، ولى خداوند او را از همهى توطئهها و خطرها حفظ کرد.
امام صادق عليه السلام مىفرمايد: فرعونيان مؤمن آل فرعون را کشتند و مراد از «فَوَقاهُ اللَّهُ» اين است که خداوند دين او را حفظ کرد. «2»