تفسیر نور (محسن قرائتی)
«54» وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ إِنَّکُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَکُمْ بِاتِّخاذِکُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلى بارِئِکُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَکُمْ ذلِکُمْ خَيْرٌ لَکُمْ عِنْدَ بارِئِکُمْ فَتابَ عَلَيْکُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
و (بخاطر بياوريد) زمانى که موسى به قوم خود گفت: اى قوم من! شما با (به پرستش) گرفتن گوساله، به خود ستم کرديد. پس به سوى خالق خود توبه کرده و باز گرديد و يکديگر را به قتل برسانيد، اين کار براى شما در پيشگاه پروردگارتان بهتر است، پس خداوند توبهى شما را پذيرفت، زيرا او توبهپذير مهربان است.