پیام‌های تفسیر نور

1- هدايت، هديه‌اى از سوى خداوند است. «ايتاء» به معناى «عطا» است. «آتَيْنا مُوسَى الْهُدى‌» 2- هادى بايد قبلًا هدايت يافته باشد. «آتَيْنا مُوسَى الْهُدى‌» 3- همه مردم حتّى انبيا به هدايت الهى نياز دارند. «آتَيْنا مُوسَى الْهُدى‌» 4- هدايت، اگر بخواهد ماندگار شود بايد مکتوب شود و رمز جاودانگى اديان الهى، کتب آسمانى است. «آتَيْنا مُوسَى الْهُدى‌ وَ أَوْرَثْنا بَنِي إِسْرائِيلَ الْکِتابَ» 5- هدايت اگر همراه با تذکّر نباشد، به فراموشى سپرده مى‌شود. «هُدىً وَ ذِکْرى‌» 6- درک معارف آسمانى، به خرد و تقوا نياز دارد. «هُدىً لِلْمُتَّقِينَ» «1»، «هُدىً وَ ذِکْرى‌ لِأُولِي الْأَلْبابِ» 7- عقل، انسان را از وحى بى نياز نمى‌کند، بلکه هر دو مکمّل يکديگرند. «هُدىً وَ ذِکْرى‌ لِأُولِي الْأَلْبابِ» «1». بقره، 2. جلد 8 - صفحه 272 8- عناصر سعادت چند چيز است: الف) لطف و هدايت الهى. «وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى» ب) رهبرى معصوم. «مُوسَى» ج) قانون آسمانى. «الْکِتابَ» د) تذکّر و دورى از غفلت. «ذِکْرى‌» ه) عقل و خرد ناب و خالص. «لِأُولِي الْأَلْبابِ» 9- بيدارى و پندآموزى نشانه عقل سليم و خرد ناب است. «ذِکْرى‌ لِأُولِي الْأَلْبابِ» 10- معارف کتب آسمانى مطابق عقل و خرد است. «ذِکْرى‌ لِأُولِي الْأَلْبابِ»