تفسیر نور (محسن قرائتی)
«47» قالَتْ رَبِّ أَنَّى يَکُونُ لِي وَلَدٌ وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ قالَ کَذلِکِ اللَّهُ يَخْلُقُ ما يَشاءُ إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ کُنْ فَيَکُونُ
(مريم) گفت: پروردگارا! چگونه براى من فرزندى باشد، در حالى که هيچ انسانى با من تماس نداشته است؟ خداوند فرمود: چنين است (کار) پروردگار، او هر چه را بخواهد مى‌آفريند. هرگاه اراده کارى کند، فقط به آن مى‌گويد: باش! پس (همان لحظه) موجود مى‌شود.