1- ريشه سؤال و تعجّب، اگر انکار و لجاجت نباشد مانعى ندارد. «أَنَّى يَکُونُ لِي وَلَدٌ» اولياى خدا نيز اراده خداوند در امور جهان را بر پايه‌ى اسباب و علل طبيعى مى‌دانند و لذا اگر بشارت ويژه‌اى بر خلاف آن آمد، چگونگى آن را از خداوند مى‌پرسند.
2- آفرينش خداوند از راه غير معمول، کار تازه‌اى نيست و عوامل طبيعى نيز منحصر در امور شناخته شده نيست. «کَذلِکِ»
3- شرط آفرينش، اراده‌ى حتمى الهى است. «قَضى أَمْراً ... کُنْ فَيَکُونُ»