نکته‌های تفسیر نور

مراد از فرمان «قتل نفس» در جمله: «فَاقْتُلُوا أَنْفُسَکُمْ» خودکشى نيست، بلکه يکديگر را کشتن است. نظير آيه‌ى شريفه: «لا تَلْمِزُوا أَنْفُسَکُمْ» «1» همديگر را طعنه نزنيد. و يا نظير آيه‌ى‌ «فَسَلِّمُوا عَلى‌ أَنْفُسِکُمْ» «2»، يعنى همديگر را سلام دهيد. پذيرفتن اين نحو توبه‌ى سخت، براى يهوديان فضليت است. زيرا خداوند در انتقاد از مسلمانان منافق مى‌فرمايد: «وَ لَوْ أَنَّا کَتَبْنا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَکُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِيارِکُمْ ما فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِنْهُمْ» «3» اگر بر آنان فرمان کشتن همديگر را واجب مى‌نموديم و يا فرمان خروج از سرزمين خودشان را صادر مى‌کرديم، آنرا جز افراد اندکى انجام نمى‌دادند. «1». حجرات، 11. «2». نور، 61. «3». نساء، 66. جلد 1 - صفحه 119