تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسى مِنْهُمُ الْکُفْرَ قالَ مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ (52)
جلد 1 صفحه 421
ترجمه
پس چون احساس کرد عيسى از آنان کفر را گفت کيانند ياوران من به سوى خدا گفتند حواريون ما ياوران خدائيم گرويديم باو و گواه باش به آنکه ما منقادانيم..
تفسير
قمى روايت فرموده از حضرت صادق (ع) که چون شنيد حضرت عيسى و ديد کفر آنها را گفت کيست اعوان من بسوى راه خدا گفتند حواريون ما ياوران دين خدائيم و تو را گواه ميگيريم از براى خودمان در روز قيامت نزد خدا وقتى که پيغمبران هر طايفه شهادت ميدهند بر اعمال بد و خوب آنها که شهادت دهى بانقياد و اسلام ما و حوارى شخص باصحاب خاص او اطلاق ميشود و مأخوذ از حور است که بمعنى سفيد خالص است و در عيون از حضرت رضا (ع) روايت شده که پرسيدند چرا حواريون را باين لفظ معرفى نمودهاند فرمود مردم ميگويند براى آنکه آنها قصار بودند و جامه را از چرک پاک مينمودند و سفيد ميشد ولى ما ميگوئيم براى آنکه دلهاى آنها پاک بود از گناه و دلهاى مردم را هم بموعظه و ارشاد از چرک معاصى پاک مينمودند و در توحيد از آنحضرت روايت شده که آنها دوازده نفر بودند که افضل و اعلم آنها لوقا بود و بعضى گفتند حواريون ناميده شدهاند براى آنکه لباس آنها سفيد بود و انصاف آنستکه کلام امام امام کلام است.