آيه 50 به طور کلى مىفرمايد: آنچه مجرمان در دنيا کسب کردهاند، در قيامت به کارشان نمىآيد. در آيات ديگر قرآن مصاديق آن چه کسب کردهاند بيان شده است، از جمله:
«لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ» «1»* هرگز اموالشان کارساز نيست.
«ما أَغْنى عَنْکُمْ جَمْعُکُمْ» «2» هرگز جمعيّتشان کارساز نيست.
«لا يُغْنِي عَنْهُمْ کَيْدُهُمْ» «3» هرگز تدبيرشان کارساز نيست.
قارون نيز سرمايهى خود را نتيجهى دانش و تفکّر و سياست اقتصادى خود مىدانست و مىگفت: «إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى عِلْمٍ عِنْدِي» «4» لذا قرآن در اين آيه مىفرمايد: «قَدْ قالَهَا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ» اين سخن تازگى ندارد.