پیام‌های تفسیر نور

1- از نمونه‌هاى تاريخى براى هدايت و تربيت بهره گيريم. «قَدْ قالَهَا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ» 2- تاريخ، بهترين گواه است که مال و ثروت به هنگام قهر الهى، نه در دنيا انسان را نجات مى‌دهد و نه در آخرت. «فَما أَغْنى‌ عَنْهُمْ ما کانُوا يَکْسِبُونَ» (وقتى قارون به زمين فرو رفت، هيچ گروهى نتوانست او را نجات دهد). «5» «1». آل عمران، 10. «2». اعراف، 48. «3». طور، 46. «4». قصص، 78. «5». قصص، 81. جلد 8 - صفحه 186 3- سنّت‌هاى الهى قانونمند است و زمان و مکان در آن اثرى ندارد. نسبت به گذشتگان: «فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما کَسَبُوا» و نسبت به آيندگان: «سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئاتُ ما کَسَبُوا» 4- اسباب نجات در قيامت، امورى غير از ثروت و قدرت است. «فَما أَغْنى‌ عَنْهُمْ ما کانُوا يَکْسِبُونَ» 5- سرنوشت انسان به دست خود اوست. «فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما کَسَبُوا» 6- مجرمان از دور کردن قهر خداوند نسبت خود عاجزند. «سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئاتُ ما کَسَبُوا وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِينَ»