1- کسانى که وجهه‌ى نورانى خداوند را با دروغ تاريک مى‌کنند، کيفرشان آن است که صورت خودشان در قيامت سياه شود. «کَذَبُوا عَلَى اللَّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ»
2- گرچه سياهىِ طبيعى عيب نيست، (نظير سياهى مو و چشم) امّا سياهى عارضى نشانه‌ى حقارت و ذلّت است. «وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ»
3- روسياهى واقعى و سياهى دل در قيامت ظاهر مى‌شود. «وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ»
«1». تفسير برهان.
جلد 8 - صفحه 195
4- انگيزه‌ى دروغ بستن به خداوند تکبّر است. کَذَبُوا عَلَى اللَّهِ ... لِلْمُتَکَبِّرِينَ