تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّکْرُ مِنْ بَيْنِنا بَلْ هُمْ فِي شَکٍّ مِنْ ذِکْرِي بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذابِ «8»
أَ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّکْرُ: آيا نازل شده است قرآن بر او، مِنْ بَيْنِنا: از ميان جماعت، يعنى چون او از ما در شرف و رياست پستتر است، چرا وحى به او اختصاص يافته. اين کلام دال است بر آنکه منشأ تکذيب و انکار ايشان، حسد و کوتاه نظرى آنان بوده در حطام دنيا، پس حق تعالى فرمايد: بَلْ هُمْ فِي شَکٍّ مِنْ ذِکْرِي: نه چنان است که گويند: قرآن بافته او است؛ مخالف اعتقاد ايشان و محض تقليد باشد، بلکه ايشان در شک و مترددند از وحى من که قرآن است، يعنى باعث انکار ايشان شک است در آنچه من بر پيغمبر خود نازل نمودم نه اختلاق.
پس تهديد فرمايد: بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذابِ: نه چنان است که به دلايل و حجج، شک آنها زايل شود بلکه هنوز نچشيدهاند عذاب مرا، يعنى هرگاه که
جلد 11 - صفحه 180
عذاب را مشاهده کنند شک و حسد ايشان زايل شود و ملجأ شوند به تصديق، و آن هنگام فايده نخواهد داشت.