تفسیر نور (محسن قرائتی)
قالَ لَقَدْ ظَلَمَکَ بِسُؤالِ نَعْجَتِکَ إِلى نِعاجِهِ وَ إِنَّ کَثِيراً مِنَ الْخُلَطاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ قَلِيلٌ ما هُمْ وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راکِعاً وَ أَنابَ «24»
(داود) گفت: حقّا که او با درخواست افزودن ميش تو به ميش‌هاى خودش به تو ستم کرده است و البتّه بسيارى از شريکان، بعضى بر بعضى ستم مى‌کنند، مگر کسانى که ايمان آورده و عمل شايسته انجام مى‌دهند و آنان کم هستند و داود متوجّه شد که ما او را (با اين صحنه و طرح نزاع) آزمايش کرديم، پس، (از قضاوت خود قبل از شنيدن سخن طرف مقابل پشيمان شد و) از پروردگارش آمرزش خواست و به رکوع در افتاد و توبه و انابه کرد.