تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ خُذْ بِيَدِکَ ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِهِ وَ لا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ «44»
جلد 8 - صفحه 115
(و او را از بن بست تعهّدى که کرده بود نجات داديم. او سوگند ياد کرده بود که به خاطر تخلف همسرش ضربه‌اى شلاق به او بزند ليکن چون همسرش وفادار بود به او گفتيم:) دسته‌اى از شاخه‌هاى نازک گياه به دست خود بگير و با آن بزن تا (بدن همسرت آزرده نشود) و سوگند را مشکن. ما ايّوب را صابر يافتيم، چه بنده‌ى خوبى که بسيار توبه و انابه دارد.