تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ (50)
جَنَّاتِ عَدْنٍ: بهشتهاى با اقامت و خلود، مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ: در حالتى که باز شده است براى ايشان درهاى آن بوستانها، يعنى چون به آنها رسند انتظار بازشدن نباشند.