اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ رَب‌ِّ فَأَنظِرنِي إِلي يَوم‌ِ يُبعَثُون‌َ (79)
گفت شيطان پروردگار من حال که من رانده درگاه تو شدم، و مشمول لعن الي يوم الدين پس مرا مهلت ده زنده بمانم تا روزي که مبعوث ميشوند.
واقعا حماقت و جهالت تا چه پايه است کسي که جهنم را ديده بهشت را ديده و فعلا رانده درگاه خدا شده و مشمول لعن الي يوم الدين گشته تقاضاي عفو و گذشت نميکند و ميگويد:
قال‌َ رَب‌ِّ فَأَنظِرنِي إِلي يَوم‌ِ يُبعَثُون‌َ سرّش قساوت قلب، سياهي دل و عدم قابليت هدايت است مثل آنکه بگويد «النار و لا العار» يا بگويد «و ما عاقل باع الوجود بدين» يا بگويد (پهلوان زنده را عشق است)، و امروز هم اينکه نمره اشخاص بسيار هستند خذلهم اللّه تعالي.