1- اگر انسان ايمان به هدف داشته باشد، حاضر است خود و نزديک‌ترين بستگانش را در معرض خطر قرار دهد. «مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ»
2- آخرين برگ برنده و سلاح برنده مؤمن، دعاست. «فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ»
3- فرزند دخترى، همچون فرزند پسرى، فرزند خود انسان است. «أَبْناءَنا» بنابراين امام حسن وامام حسين عليهما السلام فرزندان پيامبرند.
4- زن و مرد در صحنه‌هاى مختلف دينى، در کنار همديگر مطرحند. «نسائنا»
5- در دعا، کيفيت و حالات اهل دعا مهم است، نه تعداد آنها. گروه مباهله کننده پنج نفر بيشتر نبودند. «ابنائنا، نسائنا، أنفسنا»
«1». تفسيرنورالثقلين ج 1، ص 351؛ اصول کافى، ج 2، باب مباهله.
جلد 1 - صفحه 530
6- علىّ‌بن ابى‌طالب عليهما السلام، جان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله است. «أنفسنا»
7- در مجالس دعا، کودکان را نيز با خود ببريم. «أبنائنا»
8- اهل‌بيت پيامبر عليهم السلام مستجاب الدعوة هستند. «أبنائنا، نسائنا، أنفسنا»
9- استمداد از غيب، پس از بکارگيرى توانايى‌هاى عادّى است. «نبتهل»
10- کسى‌که منطق و استدلال و معجزه، او را به پذيرش حقّ تسليم نمى‌کند، يکى از راه‌ها، مباهله است. «تعالوا ... نبتهل»
11- اگر مؤمنان محکم بايستند، دشمن به دليل باطل بودنش عقب نشينى مى‌کند.
«ندع ... نبتهل»
12- استدلال را بايد با استدلال پاسخ داد، ولى مجادله و لجاجت بايد سرکوب شود. «لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْکاذِبِينَ»