تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أُنْذِرَ آباؤُهُمْ فَهُمْ غافِلُونَ «6»
لِتُنْذِرَ قَوْماً: تا بترسانى از عذاب ربّانى گروهى را که، ما أُنْذِرَ آباؤُهُمْ:
ترسانيده نشده بودند پيش از اين زمان پدران ايشان که زمان فترت باشد (يا «ما» موصوله)، يعنى تا بترسانى ايشان را به آنچه ترسانيده شده بودند پدران آنها در زمان حضرت عيسى عليه السلام (يا «ما» مصدر)، يعنى تا بترسانى ايشان را
جلد 11 - صفحه 57
مانند ترسانيدن پدران پيشين آنها که در زمان انبياء بودند، فَهُمْ غافِلُونَ: پس ايشان بى‌خبرانند از صراط مستقيم و دين قويم و آنچه متضمن انذار است از عذاب اليم.