برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 22)- سپس به دلیل دیگری میپردازد و به سراغ اصل توحید که
ج4، ص89
عمدهترین نکته دعوت این رسولان بوده است میرود و میگوید: «من چرا کسی را پرستش نکنم که مرا آفریده است»؟ (وَ ما لِیَ لا أَعْبُدُ الَّذِی فَطَرَنِی).
فطرت سلیم میگوید: کسی شایسته پرستش است که خالق و مالک و بخشنده مواهب باشد نه این بتها که هیچ کاری از آنان ساخته نیست.
و به دنبال آن هشدار میدهد که مراقب باشید «همه شما سر انجام تنها به سوی او باز میگردید» (وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ).
یعنی نه تنها سر و کار شما در زندگی این جهان با اوست که در جهان دیگر نیز تمام سرنوشت شما در دست قدرت او میباشد، آری به سراغ کسی بروید که در هر دو جهان سرنوشت شما را به دست گرفته.