تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّکُمْ فَاسْمَعُونِ «25»
چون از او اين کلام شنيدند به قصد قتل او برخاستند، و او توجه به رسولان نمود گفت:
إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّکُمْ: بدرستى که ايمان آوردم به پروردگار شما، فَاسْمَعُونِ:
پس بشنويد ايمان مرا تا فردا براى من شهادت دهيد. نزد بعضى خطاب به قوم کرد گفت: من به پروردگار شما ايمان آوردم، پس سخن مرا بشنويد و نصيحت مرا قبول کنيد؛ ايشان او را سنگ مىزدند و او مىگفت: «اللهم اهد قومى».
و در کشتن او اقوالى است: 1- سنگسارش کردند و در بازار انطاکيه دفن نمودند. 2- او را لگدکوب نمودند تا زير قدم هلاک شد. 3- او را دار زدند و ملائکه به آسمان بردند. 4- او را کشتند و خدا او را زنده و به بهشت برد.