تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَکِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَ فَلا يَعْقِلُونَ «68»
و هر که را طول عمر دهيم، او را در آفرينش واژگونه مىکنيم. (حافظهاش به فراموشى سپرده مىشود، قدرتش به ضعف مىگرايد و قامتش خم مىگردد) آيا تعقّل نمىکنند؟