تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَهُمْ فِيها مَنافِعُ وَ مَشارِبُ أَ فَلا يَشْکُرُونَ (73)
وَ لَهُمْ فِيها مَنافِعُ: و مر ايشان را است در چهار پايان منفعتها از پوست و پشم و کرک، وَ مَشارِبُ: و آشاميدنيها از شير و دوغ و غير آن، أَ فَلا يَشْکُرُونَ: آيا پس چرا شکر نمى‌گويند خدا را که انعام آفريد و منافع بسيار از آن ممر به ايشان رسانيد که اگر خلق آنها نمى‌کرد چگونه ايشان را ممکن بود تحصيل آن منافع،
جلد 11 - صفحه 96
و البته استفاده بردن از اين نعمتها سپاسدارى و حق شناسى منعم را ارشاد و الزام نمايد، لکن با وجود بر اين کفران نموده مشرک شدند.