1- مقايسه و سؤال، راهى براى به فکر واداشتن افراد است. «فَاسْتَفْتِهِمْ» (آفرينش انسان کجا و حفاظت از آسمان‌هاى پهناور کجا؟)
2- افراد مغرور و مسخره کننده را با يادآورى منشأ آفرينش خود تعديل کنيد.
«طِينٍ لازِبٍ»
3- نصيحت اشرف مربيان براى افراد سنگدل مؤثّر نيست. «ذُکِّرُوا لا يَذْکُرُونَ»
4- فاسد بودن، زمينه‌ى به فساد کشاندن ديگران مى‌شود. «يَسْتَسْخِرُونَ»
5- گاهى دشمن به جاى قبول حقّ و منطق، مسخره مى‌کند. «يَسْتَسْخِرُونَ»
6- گاهى دشمن در تبليغات خود سعى مى‌کند با اصرار و اطمينان سخن بگويد.
جلد 8 - صفحه 20
«إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ»
7- مخالفان به اثرگزارى خارق العادّه قرآن اقرار دارند. (مشرکان قرآن را سحر مى‌دانستند و سحر به کار خارق العادّه گفته مى‌شود).
8- تمسخر و به بازى گرفتن مقدّسات، مقدّمه کفر و انکار حقايق است.
يَسْتَسْخِرُونَ وَ قالُوا ... سِحْرٌ مُبِينٌ