تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ «14»
وَ إِذا رَأَوْا آيَةً: و چون ببينند آيتى از آيات خدا، يعنى معجزهاى که دلالت بر صدق قول تو نمايد مانند انشقاق قمر و غيره، يَسْتَسْخِرُونَ: مبالغه کنند در سخريت، يا يکديگر را به سخريت مىخوانند.