تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ فَإِذا هُمْ يَنْظُرُونَ «19»
و آن هنگام که اراده الهى تعلق يابد به بعث:
فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ: پس جز اين نيست که آن بعث يک راندن بود، يعنى يک نفخه اسرافيل که در صور دمد، فَإِذا هُمْ يَنْظُرُونَ: پس ناگاه ايشان زنده شده و از قبر بيرون آمده نگاه کنند به قيامتى که تکذيب مىکردند و مىبينند جزاى آنچه کردهاند از اعمال قبيحه و افعال ناپسنديده.