تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ أَزْواجَهُمْ وَ ما کانُوا يَعْبُدُونَ «22»
بعد از آن ندا رسد به ملائکه:
احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا: جمع کنيد و فراهم آوريد آن کسانى را که ستم کردند به خود سبب شرک و تکذيب پيغمبران، يا به ارتکاب معاصى و تعدى به مردمان، يعنى جمع کنيد همه ظالمان و ستمکاران را، وَ أَزْواجَهُمْ: و امثال آنها يا اعوان و اتباع يا زنان ايشان که هم مذهب ايشان باشند، يا شياطين که قرين آنها بوده باشند در موقف. حاصل آنکه هر طبقه را با مثل خود، بت‌پرست را با بت‌پرست، و ستاره پرستان با ستاره پرست، و زنان کافران با کافران، و زانى را بازانى، و خمار را با خمار، و ظلمه را با اتباع آنان و هر گروهى را با امثال خود در محشر حاضر کنند، وَ ما کانُوا يَعْبُدُونَ: و آنچه بودند که ستايش و پرستش مى‌کردند.
جلد 11 - صفحه 112