تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ما لَکُمْ لا تَناصَرُونَ «25»
بعد از وقوف اهل عصيان و طغيان، از روى توبيخ به ايشان گويند:
ما لَکُمْ لا تَناصَرُونَ: چيست مر شما را که يارى يکديگر نمى‌کنيد در تخليص عذاب و عقاب. ايشان جواب ندهند، حق تعالى ملائکه را فرمايد که ايشان بر نصرت قدرت ندارند.