1- خداوند، نقشههاى دشمنان دين را افشا وآنان را رسوا مىکند. «وَدَّتْ طائِفَةٌ ...»
2- شناخت دشمن وبرنامههاى او، لازمهى درامان ماندن از آسيبهاى احتمالى است. «وَدَّتْ طائِفَةٌ ...»
3- خطر تهاجم فکرى و فرهنگى، جدّى است. «وَدَّتْ طائِفَةٌ ...»
4- به اظهاراتِ منافقانهى مخالفان اعتماد نکنيد، آنها قلباً خواستار انحراف شما
جلد 1 - صفحه 538
هستند. «وَدَّتْ طائِفَةٌ ...»
5- در قضاوتها، انصاف را فراموش نکنيد. گروهى از اهل کتاب، چنين آرزويى دارند، نه همهى آنها. «وَدَّتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ»
6- بايد کارى کنيد که دشمن آرزوى انحراف شما را به گور ببرد. کلمه «لو» در موارد ناشدنى بکار مىرود. «لَوْ يُضِلُّونَکُمْ»
7- کسانى که در صدد انحراف ديگران هستند، ابتدا خود مرتکب حيله، نفاق، کينه، تهمت وتوطئه مىشوند. «وَ ما يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ»
8- ميل به انحراف ديگران، خود يک انحراف بزرگ اخلاقى است. «وَدَّتْ ... وَ ما يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ»