تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لا فِيها غَوْلٌ وَ لا هُمْ عَنْها يُنْزَفُونَ (47)
لا فِيها غَوْلٌ: نيست در آن شراب فسادى و آفتى که بر خمر دنيا مترتب است مانند ستر عقل و هذيان و عربده و صداع و وجع بطن و قى و غير آن، وَ لا هُمْ عَنْها يُنْزَفُونَ: نيستند بهشتيان که از خوردن آن شراب مست شوند.