«قدح» ظرف خالى است که هرگاه پر شود به آن «کأس» گويند و گاهى کلمه کأس گفته مىشود ولى مراد شراب است نه ظرف آن.
کلمه «مَعِينٍ» به آب زلالى گفته مىشود که جارى باشد.
«غَوْلٌ» به معناى فساد پنهانى است. «يُنْزَفُونَ» به معناى محو شدن تدريجى عقل است.
«طرف» به معناى پلک چشم است و «قاصِراتُ الطَّرْفِ» کنايه از آن است که همسران بهشتى نسبت به ديگران چشم خود را فرو مىنشانند و يا با چشم نيمه باز که جاذبه خاصى دارد نگاه مىکنند و شايد مراد آن باشد که زنان بهشتى به قدرى زيبا هستند که چشم شوهر را تنها در اختيار خود مىگيرند، يعنى در اثر زيبايى، شوهرانشان تنها به آنان چشم دوختهاند.
کلمه «عِينٌ» جمع «عيناء» به معناى چشمان درشت و زيبا و مشکى است.
کلمه «بَيْضٌ» جمع «بيضه» به معناى تخم شتر مرغ است که رنگ آن سفيد و درخشنده و
جلد 8 - صفحه 30
کمى متمايل به زردى است که حيوان آن را زير پر خود مىپوشاند تا غبارآلود نشود. عرب، زنان زيبا را به آن تشبيه مىکند. «1»