تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِلاَّ عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (74)
إِلَّا عِبادَ اللَّهِ: مگر بر بندگان شايسته خدا، الْمُخْلَصِينَ: پاک کرده
«1» فظاعت: از حد تجاوز کردن در شناعت و بدى، شناعت، بدى. فرهنگ معين ج 2 ص 2555.
جلد 11 - صفحه 128
شدگان از لوث شرک و عناد که به انذار منتفع شدند، يا انبياء و ساير اهل اخلاص که خداى تعالى ايشان را خلاص ساخت از آن عذاب و وعده فرمود ايشان را به جزيل ثواب در روز حساب.