تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِيمِ (76)
وَ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ: و نجات داديم و رها ساختيم او و کسان او را، يعنى جماعتى که در کشتى با او بودند، مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِيمِ: از اندوه بزرگ که غرق يا ايذاى قوم باشد.