تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قالَ إِنِّي ذاهِبٌ إِلى‌ رَبِّي سَيَهْدِينِ (99) چون حضرت از ميان آتش به سلامت بيرون آمد و دانست که قوم به او ايمان نخواهند آورد قصد مهاجرت ايشان نمود: وَ قالَ إِنِّي ذاهِبٌ‌: و گفت بدرستى که من رونده‌ام، إِلى‌ رَبِّي سَيَهْدِينِ‌: بجائى که پروردگار من فرموده، يعنى شام که در ارض مقدسه است، روز باشد که راه نمايد مر او توفيق دهد به آنچه مقصد من است از مصالح دنيويه و اخرويه. اين کلام به جهت سبق و وعده الهى بود. پس حضرت ابراهيم عليه السلام متوجه شام و در راه هاجر که کنيز بود به تصرف ساره آمد و او را به شوهر خود بخشيد، چون هاجر ملک او شد از خدا طلب فرزند نمود که: