تفسیر نور (محسن قرائتی)
«73» وَ لا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَکُمْ قُلْ إِنَّ الْهُدى هُدَى اللَّهِ أَنْ يُؤْتى أَحَدٌ مِثْلَ ما أُوتِيتُمْ أَوْ يُحاجُّوکُمْ عِنْدَ رَبِّکُمْ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
(بزرگان يهود، براى جلوگيرى از گرايش يهود به اسلام، به آنان مى‌گفتند:) جز به کسى که آيين شما را پيروى کند، ايمان نياوريد. (زيرا دينِ حقّ منحصر به ماست.
اى پيامبر! به آنان) بگو: راه سعادت راهى است که خدا بنمايد (ومانعى ندارد) که به امّتى ديگر نيز همانند آنچه (از کتاب وشريعت) به شما داده شده، داده شود، تا در نزد پروردگار با شما احتجاج کنند. (همچنين اى پيامبر! به آنان) بگو: فضل ورحمت بدست خداست، او به هر که بخواهد عطا مى‌کند وخداوند داراى رحمت وسيع و علم بى‌انتهاست.