تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) فَلَمَّا أَسْلَما وَ تَلَّهُ لِلْجَبِينِ «103» وَ نادَيْناهُ أَنْ يا إِبْراهِيمُ «104» پس چون هر دو تسليم (فرمان ما) شدند و ابراهيم، گونه‌ى فرزند را بر خاک نهاد (تا ذبحش کند)، او را ندا داديم که اى ابراهيم!